خرید عسل پائولونیا

عسل پائولونیا از شهد گل های درخت پائولونیا با نام علمی Paulownia tomentosa به دست می آید.

این درخت رشد بسیار سریعی دارد و دارای گل های بزرگ و معطری است.

درخت پائولونیا در اوایل فصل بهار، شهد و گرده بسیار زیادی تولید میکند و به همین خاطر، توجه زنبورهای عسل را به شدت به خود جلب میکند.

این عسل از نظر ویژگی های ظاهری و طعم، شباهت زیادی به عسل اقاقیا دارد.

عسل پائولونیا معمولاً رنگی روشن، عطری دلنشین و طعمی بسیار خوشایند دارد؛ به همین دلیل در دسته عسل های لطیف و ملایم قرار می گیرد.

برداشت عسل پائولونیا

عسل پائولونیا از شهد گل های درخت پائولونیا به دست می آید.

نام علمی و بین المللی این درخت Paulownia tomentosa است. این گیاه به خانواده گیاهی پائولونیا Paulowniaceae تعلق دارد.

در برخی کتاب ها و منابع، از این درخت با نام های درخت امپراتور و درخت برگ پوش هم یاد میشود.

درخت پائولونیا در اصل متعلق به کشور چین است و در طبیعت ایران به صورت خودرو یا طبیعی رشد نمی کند.

با این حال، متخصصان برخی از انواع این درخت را در باغ های گیاه شناسی کشور کاشته اند تا با آب وهوای ایران سازگار شوند.

این درختان بیشتر برای اهدافی مانند زیبایی و کشت زینتی، ایجاد فضای سبز و ساخت جنگل های مصنوعی استفاده شده اند.

خانواده پائولونیا در مجموع حدود ۷ گونه مختلف دارد که همگی بومی چین هستند.

علاوه بر نوعی که عسل از آن تهیه می شود، از گونه های معروف دیگر آن میتوان به Paulownia elongata و Paulownia fortunei اشاره کرد.

در این محصول، منظور ما از عسل پائولونیا دقیقاً عسلی است که زنبورها از شهد گل های گونه Paulownia tomentosa تولید کرده اند.

این جداسازی و دقیق بودن اهمیت زیادی دارد؛ زیرا در کشاورزی و کشت های تجاری، گاهی از انواع دیگر پائولونیا یا حتی مدل های پیوندی و ترکیبی (دورگه) هم استفاده میشود.

در ایران، کاشت گونه Paulownia tomentosa در برخی مناطق از جمله استان های آذربایجان غربی و گلستان ثبت و بررسی شده است.

معرفی درخت پائولونیا

درخت پائولونیا Paulownia tomentosa یک درخت خزان پذیر است؛ یعنی برگ های آن در فصل پاییز می ریزند.

این درخت رشد سریعی دارد و در شرایط مناسب ارتفاع آن به ۱۰ تا ۲۵ متر میرسد.

تنه آن مستقیم و صاف با پوست خاکستری است و بخش بالایی یا همان تاج درخت، حالتی پهن و گرد دارد. ریشه های پائولونیا عمیق، گسترده و چنگال مانند هستند.

یکی از ویژگی های مهم این گیاه، توانایی رشد سریع آن در شرایط مناسب است. یکی از مشخصات پائولونیا، برگ های بزرگ و قلبی شکل آن است.

این برگ ها ساده هستند؛ به این معنی که هر برگ یک تکه است و از چند برگچه کوچک تر تشکیل نشده است.

روی برگ ها سبز تیره و زیر آن ها روشن تر و کمی پرزدار است.

اندازه بزرگ این برگ ها ظاهری متفاوت به درخت میدهد و یکی از دلایل استفاده از آن در فضای سبز است.

گل های پائولونیا بزرگ، معطر و غیرهم شکل هستند و رنگ آن ها از صورتی تا بنفش متغیر است.

این گل ها به صورت خوشه ای روی شاخه ها قرار می گیرند. بخش گل برگ ها یا همان جام گل، شکلی شبیه لوله یا قیف دارد.

داخل این بخش قیفی، لکه ها یا خطوط صورتی و چین خوردگی های زرد دیده میشود. این گل ها در فصل بهار و پیش از رشد کامل برگ ها باز میشوند.

گل های پائولونیا دو جنسی هستند؛ یعنی اندام های نر و ماده هر دو داخل یک گل قرار دارند.

هر گل ۴ پرچم دارد. بعد از گرده افشانی، میوه درخت به شکل یک کپسول تشکیل میشود. این کپسول معمولا با ۲ شکاف باز میشود و دانه ها را آزاد می کند.

درخت پائولونیا بومی ایران نیست و در برخی محیط ها میتواند رفتار مهاجم داشته باشد؛ یعنی سریع تکثیر شود و جای گیاهان بومی را بگیرد. به همین دلیل کاشت آن در برخی مناطق ممنوع است.

گل دهی و میزان تولید عسل پائولونیا

این درخت در اوایل فصل بهار گل میدهد. زمان اصلی شکوفه دادن آن در فروردین ماه است.

البته در برخی مناطق، ممکن است گل دهی تا اردیبهشت ماه هم ادامه داشته باشد.

این دوره نسبتا کوتاه است و معمولاً حدود ۱ تا ۲ هفته طول میکشد.

یکی از نکات مربوط به پائولونیا این است که گل های آن پیش از رشد کامل برگ ها باز میشوند.

در این زمان، گل های بزرگ و معطر درخت به خوبی در معرض دید زنبورها قرار می گیرند.

همچنین به دلیل ساختار مناسب گل، دسترسی زنبور عسل به شهد داخل آن آسان تر میشود.

گل های پائولونیا شهد و گرده قابل توجهی تولید می کنند. شهد همان مایع شیرین درون گل است که زنبور آن را جمع آوری میکند.

به دلیل شهد زیاد و بوی خوش گل ها، این درخت برای زنبور عسل جذابیت دارد.

کیفیت مناسب و مقدار زیاد شهد، همراه با وجود گرده، این درخت را به گیاهی کاربردی برای تغذیه زنبورها در اوایل بهار تبدیل کرده است.

این ویژگی مخصوصا در زنبورداری شهری که در محیط های نزدیک به شهر انجام میشود، اهمیت دارد.

دوره گل دهی این درختان کوتاه است، بنابراین زمان جا به جایی و قرار دادن کندوها در کنار آنها مهم است.

زنبورها باید در همین مدت کوتاه از شهد گل ها استفاده کنند.

در شرایط آب وهوایی و محیطی مناسب، هر هکتار زمین زیر کشت پائولونیا می تواند حدود ۱۵۰ کیلوگرم عسل تک گیاه پائولونیا تولید کند.

منظور از عسل تک گیاه، عسلی است که بخش اصلی شهد آن فقط از یک نوع گل تهیه شده باشد.

رنگ، طعم، عطر و بافت عسل پائولونیا

رنگ: عسل پائولونیا عسلی با ظاهر روشن و شفاف است.

رنگ این عسل از زرد روشن تا کهربایی بسیار روشن تغییر می کند.

شفافیت بالای این عسل یکی از فرق های اصلی آن با عسل های تیره تر است.

طعم: از نظر طعم، عسل پائولونیا شیرینی ملایم و اندازه ای دارد.

برخلاف عسل های تیره که گاهی طعم تیز، تلخ یا گس دارند، این عسل هیچ زنندگی خاصی ندارد.

همین موضوع باعث شده انتخابی عالی برای دوستداران عسل های ملایم و سبک باشد.

عطر: عطر این عسل شبیه به بوی گل ها است و رایحه گل های پائولونیا را تداعی میکند.

این بوی ملایم باعث شده که عسل پائولونیا در بین عسل های بهاره، عطر و ویژگی های حسی متفاوتی داشته باشد.

شکرک زدن عسل پائولونیا

در هنگام خرید عسل پائولونیا دقت کنید که این عسل دیرتر از سایر عسل ها شکرک میزند و تا مدت ها حالت مایع و روان خود را حفظ میکند.

علت اصلی این موضوع، غلبه قند فروکتوز بر گلوکز در این عسل است.

فروکتوز به راحتی در آب حل میشود، اما گلوکز میل به تشکیل بلور دارد؛ بنابراین عسل های سرشار از فروکتوز دیرتر متبلور می شوند.

در شرایط مناسب، این عسل حدود ۱۲ تا ۲۴ ماه یا بیشتر مایع میماند.

در صورت شکرک زدن نیز به دلیل نوع ترکیبات قندی، بلورهایی بسیار ریز و بافتی نرم ایجاد میکند و مانند برخی عسل ها زبر و دانه درشت نمی شود.

تغییر حالت عسل به نیمه جامد بخشی از رفتار طبیعی عسل خام است و هرگز نشانه خراب شدن یا تقلبی بودن آن نیست.

طبع عسل پائولونیا در طب سنتی

بر اساس طب سنتی ایران، اکثر عسل ها طبع گرم و خشک دارند.

در کتاب های مرجع طب سنتی مانند نوشته های ابن سینا نامی از پائولونیا برده نشده است؛ زیرا این درخت در گذشته در ایران وجود نداشت.

با این حال، برخی متخصصان امروزی طب سنتی با توجه به رنگ روشن این عسل، گرمی آن را در مقایسه با عسل های تیره و کوهستانی ملایم تر میدانند.

این متخصصان عسل پائولونیا را شیرین کننده ای کاربردی برای تسکین سوزش گلو و کم کردن سرفه های خشک محسوب می کنند.

در نهایت، پائولونیا سابقه قدیمی در طب سنتی ایران ندارد و اطلاعات مربوط به طبع و خواص آن بر اساس تجربیات جدید مصرف کنندگان سنجیده میشود.

خواص عسل پائولونیا

پائولونیا در فرایندهای التهابی

التهاب در حالت طبیعی بخشی از سیستم دفاعی بدن محسوب می شود.

اما زمانی که بیش از حد یا برای مدت طولانی ادامه پیدا کند، میتواند برای بافت های بدن مشکل ساز شود.

در یک مطالعه، ۲۷ فلاونوئید از میوه پائولونیا جداسازی و اثر آن ها بر مسیر مولکولی NF-κB/AP-۱ بررسی شد.

این مسیر در تنظیم تولید بسیاری از مواد مرتبط با پاسخ التهابی سلول نقش دارد.

تعدادی از فلاونوئیدهای مورد بررسی توانستند فعالیت این مسیر را مهار کنند.

در پژوهش دیگری روی سلول های پوششی ریه انسان نیز عصاره میوه پائولونیا و برخی ترکیبات آن باعث کاهش تولید سیتوکین های التهابی IL-۶ و IL-۸ شدند.

IL-۶ و IL-۸ در انتقال پیام های التهابی بین سلول ها نقش دارند.

این مطالعات نشان می دهند گیاهی که عسل پائولونیا از شهد گل های آن منشأ میگیرد، دارای مجموعه ای از ترکیبات زیست فعال مورد توجه در تحقیقات التهاب است.

این نتایج مربوط به عصاره و ترکیبات جداشده از گیاه هستند و ممکن است شدت اثر آن در عسل پائولونیا متفاوت باشد.

عسل پائولونیا برای آرام شدن گلو و سرفه

در یک بررسی جامع کاکرین نتایج شش مطالعه بالینی با مجموع ۸۹۹ کودک ۱۲ ماهه تا ۱۸ ساله را ارزیابی کرد.

مصرف عسل در مقایسه با عدم درمان یا دارونما با کاهش دفعات و شدت سرفه های شبانه و بهبود خواب همراه بود.

از طرف دیگر، پائولونیا در طب سنتی چین سابقه استفاده برای مشکلاتی مانند سرفه، برونشیت و التهاب لوزه ها داشته است.

خاصیت ضدباکتریایی

در یک مطالعه آزمایشگاهی، میمولون و ۳′-O-methyldiplacol استخراج شده از میوه پائولونیا در برابر باکتری مقاوم به آنتی بیوتیک MRSA آزمایش شدند.

حداقل غلظت مهارکنندگی این مواد بین ۲ تا ۱۶ میکروگرم در میلی لیتر گزارش شد.

همچنین ترکیب آن ها با آنتی بیوتیک اگزاسیلین در محیط آزمایشگاهی اثر هم افزایی ایجاد کرد.

در بررسی دیگری، هشت فلاونوئید استخراج شده از میوه پائولونیا در برابر هفت نوع باکتری و مخمر مورد آزمایش قرار گرفتند.

برخی از این ترکیبات توانستند رشد میکروارگانیسم های مورد مطالعه را مهار کنند.

این ویژگی را می توان در کنار ماهیت طبیعی خود عسل در نظر گرفت.

عسل به دلیل غلظت زیاد قندها، فعالیت آبی پایین، اسیدی بودن و مجموعه ای از عوامل شیمیایی، برای رشد بسیاری از میکروارگانیسم ها محیط مناسبی نیست.

بنابراین منشأ پائولونیا از یک سو و ساختار طبیعی عسل از سوی دیگر، این محصول را از نظر تحقیقات میکروبیولوژیک جالب توجه میکنند.

خواص ضدویروسی

بعضی از فلاونوئیدهای میوه پائولونیا در مطالعات آزمایشگاهی مربوط به ویروس ها نیز بررسی شده اند.

در یک پژوهش علمی، اثر ۱۲ نوع فلاونوئید استخراج شده از میوه پائولونیا روی آنزیم PLpro در ویروس SARS-CoV بررسی شد.

این آنزیم یکی از پروتئین های مهم در چرخه فعالیت ویروس است.

ترکیبات مورد بررسی توانستند فعالیت PLpro را به شکل وابسته به غلظت مهار کنند و مقادیر IC50 آن ها بین ۵ تا ۱۴.۴ میکرومولار گزارش شد.

پائولونیا حاوی فلاونوئیدهایی است که از نظر ضدویروسی موضوع تحقیقات علمی بوده اند.

وجود چنین ترکیبات غنی در گیاه پایه، پتانسیل بالا و ارزش طبیعی این عسل را نشان می دهد.

عسل پائولونیا برای سیستم ایمنی

گل پائولونیا مهم ترین بخش این درخت برای عسل است، چون زنبورها شهد عسل را مستقیما از همین گل ها جمع میکنند.

در پژوهشی در سال ۲۰۲۳، یک پلی ساکارید یا قند پیچیده از گل Paulownia tomentosa استخراج و به عنوان ماده کمکی همراه واکسن در موش ها آزمایش شد.

طبق نتایج، این ترکیب توانسته است فعالیت سلول های کشنده طبیعی NK را افزایش دهد.

همچنین تولید آنتی بادی های اختصاصی و ترشح بعضی پیام رسان های ایمنی را نیز بیشتر کرده است.

این مطالعه نشان می دهد خود گل پائولونیا دارای ترکیبات زیست فعال است که میتوانند با سیستم ایمنی تعامل داشته باشند.

تأمین سریع انرژی

بخش عمده کربوهیدرات عسل را قندهای ساده، به ویژه گلوکز و فروکتوز، تشکیل میدهند.

این قندها نسبتا سریع جذب میشوند و بدن میتواند از آن ها برای تولید انرژی استفاده کند.

به همین دلیل عسل می تواند پیش یا پس از فعالیت بدنی، بخشی از انرژی مورد نیاز بدن را تأمین کند.

در پروژه آنالیز عسل دانشگاه Fort Valley State University یک نمونه عسل پائولونیا نیز بررسی شد.

در این نمونه حدود ۳۴.۹ درصد فروکتوز، ۳۱.۶ درصد گلوکز و در مجموع ۶۸.۷ درصد قند اندازه گیری شد.

گرده گل پائولونیا

درخت پائولونیا علاوه بر شهد، گرده قابل توجهی هم در اختیار زنبور عسل قرار می دهد.

میزان جذابیت این گرده برای زنبورها در حد خوبی قرار دارد.

دانه های گرده این گیاه به رنگ سفید تا خاکستری دیده میشوند.

مقدار پروتئین کل در گرده پائولونیا بین ۱۸ تا ۲۵ درصد ثبت شده است.

این پروتئین برای تغذیه زنبورها اهمیت زیادی دارد و در زمان رشد کلنی یا همان جمعیت کندو و پرورش لاروها یا نوزادان زنبور مصرف میشود.

تولید هم زمان شهد و گرده در گل های پائولونیا، این درخت را در زمان گل دهی به یک منبع غذایی مناسب برای زنبورها تبدیل می کند.

گرده پائولونیا برای تشخیص منبع و منشأ عسل نیز اهمیت دارد. دانه های گرده این گیاه زیر میکروسکوپ شکل مشخصی دارند.

سطح بیرونی این دانه ها حالت شبکه ای دارد و روی هر دانه سه شیار همراه با منفذ دیده میشود.

طول این دانه ها حدود ۲۱ تا ۲۵ میکرومتر و عرض آن ها حدود ۱۶ تا ۲۰ میکرومتر گزارش شده است.

میکرومتر یک واحد اندازه گیری بسیار کوچک برای ابعاد ذره بینی محسوب می شود.

بره موم و عسلک پائولونیا

درخت پائولونیا منبعی برای تولید بره موم یا عسلک به شمار نمی رود.

هرچند اندام های جوان این درخت مواد صمغی ترشح میکنند، زنبورهای عسل این ترکیبات را به شکل منظم برای ساخت بره موم جمع آوری نمی کنند.

همچنین شیره قندی موجود روی پائولونیا حاصل فعالیت حشرات مکنده نظیر شته ها نیست و از غدد شهدزای خارج گل خود گیاه خارج میشود.

بر همین اساس، عسل پائولونیا محصولی شهدی محسوب می شود و تنها فرآورده های زنبورداری مرتبط با این درخت شامل عسل حاصل از شهد گل ها و گرده گل است.