خرید عسل اقاقیا

عسل اقاقیا از شهد گل های سفید و خوش بوی درخت اقاقیا، با نام علمی Robinia pseudoacacia به دست می آید.

درخت اقاقیا در مناطقی مانند تهران، کرج، شمال، غرب، خراسان و سمنان میروید و پراکنده است.

ظاهر این عسل شفاف، زلال و روان است، طعمی خوشایند دارد و از عسل های دیررس به شمار میرود.

رس بستن این عسل ممکن است ۳ تا ۴ سال طول بکشد.

این عسل بیشتر به دلیل طعم ملایم، ترکیب قندی خاص، کمک به بهبود گوارش، تأمین انرژی بدن و داشتن خواص ضد میکروبی مورد توجه قرار می گیرد.

اقاقیا چه گیاهی است؟

این گیاه با نام های آکاسیا، روبینیا و اقاقی هم شناخته میشود.

اقاقیا درختی سریع رشد و خزان پذیر است؛ یعنی خیلی زود قد میکشد و با آمدن پاییز برگ هایش میریزد.

این درخت به خانواده باقلا تعلق دارد.

البته اقاقیایی که عسل اقاقیا از آن به دست می آید، از نظر گیاه شناسی با گونه های اصلی آکاسیا (Acacia) تفاوت دارد.

نام علمی دقیق آن Robinia pseudoacacia است.

ارتفاع این درخت بین ۵ تا ۱۰ متر است و شاخ و برگ، پهن و گسترده ای دارد.

برگ های آن از ۱۱ تا ۲۳ برگچه به رنگ سبز تیره تشکیل شده اند، گل های سفید و معطرش به شکل خوشه های آویزان دیده می شوند.

میوه آن به شکل یک غلاف یا نیام صاف و قهوه ای رنگ است که چند دانه در خود دارد.

درخت اقاقیا بومی جنوب آمریکا است و در ایران بیشتر در جنگل کاری مناطق خشک، فضای سبز و کمربند سبز شهرها کاشته میشود.

رشد سریع، توانایی کمک به غنی شدن خاک و حفظ و تثبیت خاک از دلایل اصلی استفاده گسترده از آن در چنین مناطقی است.

درخت اقاقیا در بیشتر مناطق ایران با آب و هوای معتدل و نسبتا خنک پراکنده است.

این درخت در مناطقی مانند تهران، کرج، دماوند، مازندران، گیلان، آذربایجان، کردستان، لرستان، اصفهان، یزد، فارس، کرمان، خراسان و سمنان دیده میشود.

البته وجود درخت اقاقیا در این مناطق، به این معنی نیست که در همه آن ها عسل تک گیاه اقاقیا به دست می آید.

ویژگی های ظاهری عسل اقاقیا

رنگ عسل اقاقیا

عسل اقاقیا در حالت خالص بسیار زلال و شفاف دیده می شود.

رنگ آن بسته به منطقه و سال برداشت میتواند از تقریباً بی رنگ تا زرد بسیار روشن و گاهی زرد متمایل به سبز تغییر کند.

چرا عسل اقاقیا سفید است؟

در منابع تخصصی، برای توصیف شفافیت بالای این عسل از اصطلاح Water White یا سفیدِ آبگون استفاده میشود.

این عبارت یعنی عسل آن قدر زلال و کم رنگ است که مثل آب شفاف دیده میشود.

همچنین در مقیاس استاندارد Pfund که ابزاری برای سنجش رنگ عسل بر حسب میلی متر است.

رنگ این عسل در محدوده بسیار روشن یعنی بین ۰ تا ۱۵ میلی متر قرار می گیرد.

به همین دلیل، این محصول گاهی با عنوان عسل اقاقیای سفید هم شناخته میشود.

البته سفید در اینجا به معنی عسل شیری، مات یا کرمی رنگ نیست، بلکه به شفافیت و کم رنگ بودن آن اشاره دارد.

حتی در یک بررسی جدید روی ۱۴ نمونه عسل اقاقیا در کشورهای مجارستان و اسلواکی، تمام نمونه ها در گروه سفیدِ آبگون قرار گرفتند.

البته رنگ تمام نمونه های عسل اقاقیا کاملا یکسان نیست.

منطقه و سال برداشت بر رنگ عسل اثر میگذارند و عواملی مانند شرایط آب وهوایی و روش تولید نیز می توانند ظاهر محصول را تغییر دهند.

همچنین نگهداری طولانی مدت و حرارت زیاد میتوانند به مرور زمان رنگ عسل اقاقیا را تیره تر کنند.

بنابراین تیره تر بودن یک نمونه به تنهایی برای رد کردن اصالت آن کافی نیست.

دقت کنید درخت اقاقیا عسلک هم دارد؛ اما نباید آن را با عسل تک گیاه و معمول اقاقیا اشتباه گرفت.

عسلک قطره های شیرینی است که برخی حشرات کوچک پس از تغذیه از شیره درخت بر جای میگذارند و زنبورها آن را جمع می کنند.

طعم عسل اقاقیا

طعم عسل اقاقیا ملایم، لطیف و شیرین است و برخلاف عسل های قوی تر مزه ای تلخ، گس یا تند ندارد.

این عسل برای افرادی که طعم عسل های تند و سنگین را نمی پسندند، مناسب است.

به دلیل همین طعم خنثی و ملایم، عسل اقاقیا هنگام استفاده در چای، دمنوش و غذاها طعم اصلی آن ها را تغییر نمی دهد.

در بعضی توصیف های مصرف کنندگان، ته مزه بسیار ملایمی از وانیل و آبنبات هم گزارش شده است.

اما این ویژگی ثابت و عمومی نیست و نباید آن را معیار اصلی شناسایی عسل اقاقیا دانست.

رایحه عسل اقاقیا

رایحه عسل اقاقیا ملایم و کمی شبیه به بوی گل است و ماندگاری و قدرت بوی آن نسبت به بسیاری از عسل های دیگر کمتر است.

به همین دلیل، بوی گل اقاقیا در این عسل تند و غالب نیست.

بررسی ترکیبات فرار این عسل نشان داده است که موادی مانند لینالول و متیل آنترانیلات در شکل گیری این رایحه ظریف نقش دارند.

بافت عسل اقاقیا

عسل اقاقیا در حالت طبیعی بافتی صاف، رقیق و بسیار روان دارد.

مشخصات این محصول در راهنمای سنجش حسی کشور آلمان نیز بررسی شده است.

عسل اقاقیای تازه معمولا مایع است و هیچ بلور یا کریستالی در آن دیده نمی شود.

خواص عسل اقاقیا

افزایش ملایم قند خون

اصلی ترین خاصیتی که عسل اقاقیا را از بقیه عسل ها جدا می کند، بالا بودن نسبت فروکتوز به گلوکز در آن است.

فروکتوز روند جذب آرام تری در دستگاه گوارش دارد؛ به همین دلیل، مصرف این عسل باعث جهش ناگهانی قند خون و ترشح شدید انسولین نمیشود.

برای افراد مبتلا به دیابت، خرید عسل اقاقیا یکی از بهترین انتخاب هاست.

۲. سرشار از آنتی اکسیدان های ضدپیری و ضدالتهاب

برخلاف تصور رایج که عسل های تیره را پرخاصیت تر می داند، اقاقیا با وجود رنگ روشنش منبعی غنی از فلاونوئیدها و ترکیبات فنولی است.

این ترکیبات رادیکال های آزاد را خنثی می کنند و مانع از تخریب سلول ها در اثر استرس اکسیداتیو می شوند.

مصرف مداوم عسل اقاقیا به کنترل التهاب های مزمن در بدن و تقویت سیستم ایمنی کمک می کند.

۳. تسکین سریع خارش گلو و سرفه خشک

بافت یکدست و لطیف عسل اقاقیا مانند یک لایه محافظ روی مخاط حلق می نشیند و التهاب را آرام می کند.

حل کردن یک قاشق از این عسل در آب ولرم، تحریک انتهای گلو را متوقف کرده و سرفه های خشک سرماخوردگی یا حساسیت فصلی را التیام می دهد.

۴. اثر ضدباکتری و حفظ سلامت دهان و دندان

اسیدیته ملایم، رطوبت کم و تولید تدریجی مقادیر کم پراکسید هیدروژن، محیطی ایجاد می کند که باکتری ها امکان رشد در آن را ندارند.

بررسی ها نشان داده اند ترکیبات موجود در عسل اقاقیا رشد باکتری های پلاک دندان را مهار می کنند.

۵. آبرسانی عمیق لایه های سطحی پوست

قندهای طبیعی عسل خاصیت هومکتانت یا جاذب رطوبت دارند.

یعنی مولکول های آب را از لایه های زیرین و هوای اطراف جذب کرده و در سطح بافت نگه میدارند.

استفاده از عسل اقاقیا در ترکیب ماسک های خانگی یا عصاره های پوستی مانع از کدر شدن و پوسته پوسته شدن سطح اپیدرم می شود.

شکرک زدن عسل اقاقیا

عسل اقاقیا از دیررس ترین عسل ها به شمار می رود، یعنی بسیار دیر شکرک میزند.

فرایند رس بستن یا شکرک زدن آن حدود ۳ تا ۴ سال طول میکشد و گاهی کامل شدن این فرایند حتی چند سال زمان میبرد.

این عسل میتواند چند سال مایع بماند و در نهایت به صورت جزئی یا کامل کریستالی شود.

دلیل اصلی دیر شکرک زدن عسل اقاقیا، نسبت بالای قند فروکتوز به قند گلوکز در آن است.

هنگام شکرک زدن عسل، قند گلوکز بسیار راحت تر از قندهای دیگر بلور تشکیل میدهد و سفت می شود.

در عسل اقاقیا مقدار فروکتوز نسبت به گلوکز بسیار بیشتر است؛ بنابراین گلوکز فرصت و سرعت کمتری برای تشکیل شبکه بلوری پیدا میکند.

با این حال، ترکیب قندها تنها عامل تعیین کننده نیست.

دمای محیط نگهداری و وجود بلورهای اولیه در عسل نیز میتوانند زمان شروع و سرعت شکرک زدن را تغییر دهند.

عسل اقاقیای طبیعی بسیار دیر شکرک می زند، اما دیررس بودن به معنی هرگز شکرک نزدن نیست.

گرده گل اقاقیا

گرده گل درخت اقاقیا از نظر میزان پروتئین در سطح متوسطی قرار دارد.

حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد از وزن خشک این گرده را پروتئین تشکیل میدهد.

در یک بررسی علمی، مقدار دقیق پروتئین آن ۲۲.۱۹ درصد و به رنگ سبز کم رنگ ثبت شده است.

این مقدار پروتئین نشان می دهد که گرده اقاقیا میتواند بخشی از نیازهای غذایی زنبور عسل را برطرف کند.

با این حال، زنبورها بیشتر تمایل به جمع آوری شهد گل های اقاقیا دارند و گرده آن کمتر برداشت می شود.

بنابراین این گیاه به عنوان منبع اصلی گرده برای زنبورها شناخته نمی شود.

در پژوهش دیگری که روی گرده های زنبور انجام شد، گرده درخت اقاقیا جزو نمونه هایی بود که پروتئین قابل توجهی داشتند.

در آزمایش های صورت گرفته روی این نمونه، ۱۶ نوع اسید آمینه اندازه گیری شد.

اسید آمینه همان اجزا و بلوک های ساختمانی تشکیل دهنده پروتئین هستند.

اما باید بالا بودن مقدار کل پروتئین، به تنهایی ارزش غذایی کامل گرده را ثابت نمی کند.

در مطالعه دیگری، نسبت اسیدهای آمینه این گرده با نیازهای بدنی زنبور عسل مقایسه شد.

در این بررسی، امتیاز اسید آمینه اقاقیا حدود ۰.۰۴ به دست آمد.

این عدد پایین یعنی حداقل یکی از اسیدهای آمینه ضروری برای زنبور، در گرده اقاقیا بسیار کم است.

به همین دلیل، حتی در زمان گل دهی درخت اقاقیا، زنبورها باید به گرده گیاهان مختلف دیگری هم دسترسی داشته باشند تا تغذیه شان کامل شود.

دانه های گرده درخت اقاقیا نسبتا کوچک هستند.

در بررسی های زیر میکروسکوپ، اندازه این دانه ها در حالت آبگیری شده و بدون رطوبت حدود ۲۶ تا ۳۰ میکرومتر گزارش شده است.

شکل این دانه ها هم تقریبا کروی و گرد است.

کارشناسان آزمایشگاه از این ویژگی های میکروسکوپی برای تعیین منشأ و تشخیص عسل اقاقیا استفاده میکنند.

بهتر است بدانید درخت اقاقیا منبع جمع آوری بره موم به حساب نمی آید.

نحوه و مقدار مصرف عسل اقاقیا

عسل اقاقیا را میتوانید به صورت مستقیم و خالی میل کنید یا آن را همراه صبحانه، نان، ماست، تکه های میوه، چای و دمنوش بنوشید.

برای استفاده روزمره، مقدار مناسب مصرف به این ترتیب است:

• بزرگسالان: حدود ۱ تا ۳ قاشق غذاخوری در روز
• کودکان بالای یک سال: حدود ۱ قاشق چای خوری در روز

اگر در رژیم غذایی روزانه خود شیرینی جات مصرف می کنید، بهتر است مقدار مصرف عسل را کمتر کنید.

جهت اطلاع دقیق تر، یک قاشق غذاخوری عسل اقاقیا حدود ۲۱ گرم وزن دارد و نزدیک به ۱۷ گرم قند در آن موجود است.

عسل اقاقیا را هم میتوان به تنهایی خورد و هم به غذا و نوشیدنی اضافه کرد.

اگر دوست دارید آن را همراه چای یا دمنوش میل کنید، بهتر است صبر کنید تا نوشیدنی شما کمی خنک شود.

چه کسانی در مصرف عسل اقاقیا احتیاط کنند؟

عسل اقاقیا برای بیشتر افراد سالم کاملا مفید و قابل مصرف است.

با این حال، در موارد زیر باید از خوردن آن پرهیز کرد یا مقدار مصرفش را خیلی پایین آورد:

• کودکان زیر یک سال: نوزادان تا پایان ۱۲ ماهگی نباید هیچ نوع عسلی مصرف کنند. ممکن است حاوی اسپور باکتری کلستریدیوم بوتولینوم باشد و باعث مسمومیت شدید بوتولیسم نوزادان شود.
• افراد مبتلا به عدم تحمل ارثی فروکتوز (HFI): این افراد توانایی هضم قند میوه را ندارند. از آنجا که فروکتوز قند اصلی عسل اقاقیاست، مصرف آن برای این افراد ممنوع است.

همچنین زیاده روی در مصرف عسل اقاقیا، مانند هر عسل دیگری، به دلیل میزان بالای قند و انرژی می تواند باعث افزایش کالری دریافتی و بالا رفتن قند خون شود.

بنابراین حتی برای افراد سالم نیز مصرف متعادل و به اندازه آن انتخاب بهتری است.

در نهایت، توجه داشته باشید که داشتن حساسیت به نیش زنبور به تنهایی به معنی ممنوع بودن مصرف عسل نیست.

عوامل حساسیت زا یا همان آلرژن ها در زهر زنبور با عوامل ایجادکننده حساسیت غذایی به عسل متفاوت هستند.

بنابراین فردی که فقط سابقه حساسیت به نیش زنبور دارد، لزوماً به خوردن عسل حساسیت نخواهد داشت.

نحوه نگهداری عسل اقاقیا

برای اینکه عسل اقاقیا کیفیت و خواص خود را حفظ کند، آن را در دمای معمولی اتاق و داخل ظرفی با درب کاملا بسته نگهداری کنید.

بسته بودن محکم درب ظرف، از ورود مستقیم رطوبت، گردوغبار و آلودگی های محیطی به داخل عسل جلوگیری میکند.

عسل اقاقیا را در معرض حرارت زیاد قرار ندهید. گرمای بالا کیفیت و خواص طبیعی آن را تغییر داده و باعث ۳ آسیب منفی میشود:

• کاهش آنزیم دیاستاز: آنزیم دیاستاز نشان دهنده تازگی و کیفیت عسل است، اما حرارت زیاد باعث از بین رفتن و کاهش فعالیت آن میشود.
• افزایش ماده HMF (هیدروکسی متیل فورفورال): این ترکیب در اثر داغ شدن قندهای عسل به وجود می آید و بالا رفتن مقدار آن نشان میدهد عسل حرارت دیده یا کهنه شده است.
• تیره تر شدن رنگ عسل: گرمای زیاد باعث می شود رنگ روشن و طبیعی عسل اقاقیا تغییر کند و تیره تر شود.

در یک آزمایش علمی، ۵ نمونه عسل اقاقیا را پس از ۲ سال نگهداری بررسی کردند.

نتیجه نشان داد که مقدار آنزیم دیاستاز و اسید آمینه پرولین کاهش یافته، میزان ماده HMF بیشتر شده و رنگ عسل هم تیره تر شده است.

بنابراین، برای بهره مندی از کیفیت و خواص بهتر، مصرف عسل در زمان معقول پس از تولید بسیار مناسب تر از انبار کردن چندساله آن است.

همچنین برخی تحقیقات نشان داده اند که خاصیت ضد باکتری و میکروب کشی عسل اقاقیا نیز با طولانی شدن زمان نگهداری کاهش پیدا میکند.

بنابراین مایع ماندن چندساله این عسل به معنی ثابت ماندن تمام ویژگی های اولیه آن نیست.

فصل گلدهی درخت اقاقیا

زمان اصلی گل دادن درخت اقاقیا در ایران، اردیبهشت ماه است.

البته احتمال گلدهی در فروردین و خرداد هم وجود دارد.

بسته به آب وهوای هر منطقه، زمان گل دادن میتواند از فروردین تا اوایل خرداد تغییر کند.

دوره گلدهی بسیار کوتاه است و حدود ۱۰ روز طول میکشد.

به همین دلیل، زنبورها فرصت کوتاهی دارند تا حجم زیادی از شهد را جمع آوری کنند.

زمان گلدهی فقط به تقویم بستگی ندارد؛ بلکه به میزان گرمایی که از ابتدای بهار در هوا ذخیره می شود هم مربوط است.

به همین خاطر، ممکن است درختان یک منطقه در دو سال مختلف، دقیقاً در یک روز مشخص گل ندهند.

به عنوان مثال در آمارهای ثبت شده در کشور آلمان، زمان گلدهی در بعضی مناطق بین ۳۱ تا ۵۸ روز با زمان میانگین تفاوت داشته است.

چه شرایطی باعث شهددهی بهتر اقاقیا میشود؟

میزان شهد گل اقاقیا به میزان بارندگی در فصل های پاییز و بهار بستگی دارد.

هنگام گل دادن درخت نیز شرایطی مانند رطوبت متناسب در هوا، نبود بادهای شدید و شب های گرم و مطبوع برای شهددهی مناسب لازم است.

به طور دقیق تر، دمای حدود ۱۵ درجه در شب و ۲۵ درجه در روز، دمای مناسبی برای ترشح شهد گزارش شده است.

در مقابل، اگر در فصل بهار سرما و یخبندان ناگهانی رخ دهد، یا درست در این دوره کوتاه باران های شدید ببارد، گل ها آسیب می بینند.

این اتفاق باعث میشود مقدار شهد و در نتیجه میزان برداشت عسل کاهش یابد.

از آنجا که دوره گلدهی کوتاه است، حتی چند روز هوای نامساعد هم تأثیر قابل توجهی روی محصول آن سال میگذارد.

بیشترین فعالیت زنبورها معمولا در روزهای آفتابی با دمای حدود ۲۰ درجه و در اوایل تا اواسط دوره گلدهی دیده می شود.

بنابراین، برای اینکه زنبوردار بتواند از این فرصت کوتاه استفاده کند، باید دو شرط به طور هم زمان فراهم باشد.

اول اینکه شرایط هوا برای ترشح شهد مناسب باشد و دوم اینکه وضعیت جوی برای پرواز و فعالیت زنبورها مساعد باشد.

در روزهای پایانی گلدهی هم با بازتر شدن گل ها، دسترسی زنبور به شهد راحت تر میشود.

بنابراین، تقریبا تمام این ۱۰ روز برای زنبوردار اهمیت زیادی دارد.

هر گل اقاقیا حدود ۱.۵ میلی گرم شهد ترشح می کند که تقریبا ۰.۹ میلی گرم آن قند خالص است.

غلظت قند در شهد اقاقیا حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد گزارش شده است.

این غلظت قند، در کنار حجم مناسب شهد و دسترسی آسان زنبور به غده های شهد، اقاقیا را به منبع مناسبی از شهد برای زنبورعسل تبدیل کرده است.

میزان تولید عسل اقاقیا در جهان

با وجود اینکه دوره گلدهی اقاقیا کوتاه است، اما تولید شهد آن میتواند عسل مناسبی برای کندو به همراه داشته باشد.

با این حال، مقدار نهایی برداشت عسل اقاقیا به دما و شرایط آب وهوایی همان سال بستگی دارد.

برای نمونه در آلمان، زنبورداران از هر کندو به طور متوسط ۲۵ تا ۳۵ کیلوگرم عسل اقاقیا برداشت می کنند.

حتی یک بار رکورد برداشت ۱۱۰ کیلوگرم از هر کندو ثبت شده که در آن، کندوها دو بار کوچ داده شدند یعنی به مناطق پرگل منتقل شدند.

در دهه ۱۹۶۰ میلادی هم میانگین برداشت عسل اقاقیا در آلمان حدود ۳۱.۵ کیلوگرم از هر کندو بود.

در حالی که برداشت از سایر گیاهان گل دار فقط ۱۴.۶ کیلوگرم گزارش شد.

از کشورهای مهم تولیدکننده عسل اقاقیا میتوان به آمریکا، بلغارستان، مجارستان، اوکراین، رومانی، کانادا، چین، فرانسه، صربستان و ایتالیا اشاره کرد.

در این میان، کشورهای بلغارستان، مجارستان، اوکراین و رومانی از تولیدکنندگان اصلی آن به شمار میروند.

در زیستگاه های مناسب این کشورها، ظرفیت تولید عسل اقاقیا بیش از ۵۰۰ کیلوگرم در هر هکتار گزارش شده است.

این عدد در اروپای شرقی تا حدود ۱۶۰۰ کیلوگرم در هکتار هم برآورد میشود.

میزان برداشت واقعی زنبوردار میتواند با توجه به تراکم گل ها، وضعیت هوا و قدرت زنبورها، کمتر یا بیشتر باشد.

وابستگی به شرایط محیطی باعث می شود مقدار برداشت عسل اقاقیا سال به سال تغییر کند.

در میان زنبورداران آمریکایی این باور وجود دارد که برداشت بسیار خوب از اقاقیا، معمولاً هر ۵ سال یک بار اتفاق می افتد.

تولید عسل اقاقیا در ایران

برداشت عسل تک گیاه اقاقیا در ایران محدود است.

یکی از دلیل های اصلی این موضوع آن است که در بسیاری از زنبورستان ها، بخش زیادی از شهد اقاقیا صرف رشد و تغذیه زنبورها و افزایش جمعیت کندو میشود.

همچنین برای تولید عسل تک گیاه، وجود چند درخت اقاقیا کافی نیست.

بلکه باید در محدوده پرواز زنبورها تعداد زیادی درخت گلدار و متراکم وجود داشته باشد.

اگر تراکم درختان اقاقیا کافی باشد و زنبوردار از نژاد مناسب زنبور و مدیریت درست کندو استفاده کند، در بعضی سال ها امکان برداشت عسل تک گیاه اقاقیا وجود دارد.

با این حال در بسیاری از مناطق شهری ایران، شهد اقاقیا با شهد گیاهان دیگری مانند درخت عرعر، گیاه طاووسی و سایر گیاهان شهدزای منطقه مخلوط می شود.

در نتیجه محصول نهایی ممکن است کاملا تک گیاه نباشد.

ترکیبات عسل اقاقیا

قندهای عسل اقاقیا

قند اصلی و غالب در عسل اقاقیا، فروکتوز است. نسبت قند فروکتوز به قند گلوکز در این عسل همیشه بالا است.

در یک بررسی بزرگ روی ۷۱۵ نمونه عسل اقاقیای اروپایی، میانگین این نسبت حدود ۱.۶۱ ثبت شده است.

همچنین در راهنمای تخصصی عسل آلمان، نسبت ۱.۵۵ یا بالاتر به عنوان یکی از نشانه های اصلی عسل اقاقیا شناخته میشود.

مقدار ساکارز در این عسل معمولا بالای ۵ درصد گزارش شده است.

طبق استانداردهای اتحادیه اروپا وجود ساکارز تا ۱۰ درصد نیز برای عسل اقاقیا طبیعی و پذیرفته شده است.

با این حال، در نمونه های موجود در بازار، میانگین ساکارز حدود ۲±۲.۲ درصد ثبت شده است.

بنابراین مقدار ساکارز در نمونه های مختلف یکسان نیست و بالا بودن آن به تنهایی نشانه تقلبی بودن عسل نیست.

تحقیقات روی عسل اقاقیا در مناطق مختلف نشان می دهد که درصد فروکتوز، گلوکز و ساکارز به منطقه جغرافیایی برداشت بستگی دارد.

به همین دلیل نمی توان یک عدد ثابت را برای تمام عسل های اقاقیای جهان تعیین کرد.

برای ارزیابی دقیق عسل، باید تمام شاخص های قندی در کنار یکدیگر سنجیده شوند.

دیاستاز، اینورتاز و پرولین

یکی از ویژگی های طبیعی عسل اقاقیا، پایین بودن مقدار برخی آنزیم ها و اسیدهای آمینه در آن است.

معیارهای شیمیایی عسل اقاقیا

بررسی ترکیبات فرار و سایر مولکول های عسل به تشخیص منشا گیاهی آن کمک می کند.

برای شناسایی منشا گیاهی عسل اقاقیا، ترکیبات شیمیایی مختلفی بررسی میشوند.

موادی مانند استون، فورفورال و بنزآلدهید از شاخص های رایج و شناخته شده در این عسل هستند.

همچنین ترکیباتی مثل سیس لینالول و هپتانال به عنوان نشانه های اختصاصی تر عسل اقاقیا شناخته میشوند.

از سوی دیگر، فلاونول رامنوزیدها ترکیباتی منتقل شده از شهد گل هستند که منشا اقاقیا بودن عسل را نشان میدهند.

علاوه بر این، موادی نظیر ۳-buten-۲-ol-۲-methyl، ۲-pentanone و ۳-pentanone نیز بخشی از الگوی ترکیبات فرار برای شناسایی دقیق منشا گیاهی عسل به شمار می روند.

ترکیبات فنولیک و فلاونوئیدی

در خود عسل اقاقیا ترکیبات فعال زیستی مختلفی شناسایی شده اند که از مهم ترین آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:

• اسید ۴-هیدروکسی بنزوئیک
• اسید کافئیک
• اسید پاراکوماریک
• اسید فرولیک
• اسید سیرینجیک
• کریزین
• آپیژنین

این ترکیبات در فعالیت های زیستی و همچنین ایجاد الگوی شیمیایی عسل نقش دارند.

شاخص های آزمایشگاهی عسل اقاقیا

نتایج بررسی جامع روی ۷۱۵ نمونه عسل اقاقیای اروپایی، الگوی مشخصی از شاخص های این عسل را ارائه می دهد:

این آمارها یک الگوی مرجع برای مقایسه هستند.

عسل اقاقیا ممکن است با شربت های قندی مخلوط شود یا عسل های دیگر با نام اقاقیا عرضه شوند.

در نهایت، برای تشخیص اصالت عسل تک گیاه اقاقیا نمی توان تنها به یک عدد تکیه کرد.

تمام شاخص ها مانند قندها، آنزیم ها، پرولین، هدایت الکتریکی، گرده شناسی و نشانگرهای شیمیایی باید در کنار هم بررسی شوند.

قیمت عسل اقاقیا

عسل اقاقیا معمولاً جزو عسل هایی است که تولید تک گیاه آن آسان نیست و به همین دلیل قیمت بالایی دارد.

قیمت عسل اقاقیا آهوتا ۱ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان میباشد.

عوامل موثر بر عسل اقاقیا: مقدار کل عسل برداشت شده، وضعیت آب وهوا در طول ۱۰ روز حساس گل دهی و میزان تراکم درختان اقاقیا در منطقه زنبورداری بر قیمت آن تأثیر میگذارند.

به همین دلایل، مقدار تولید و قیمت عسل اقاقیا می تواند از یک سال تا سال دیگر تفاوت چشمگیری داشته باشد.