خرید عسل آویشن

عسل آویشن یکی از عسل های تک گیاه خوش عطر و شناخته شده ایران است که زنبورها شهد آن را عمدتا از گل های آویشن در مراتع کوهستانی جمع آوری میکنند.

خرید عسل آویشن اصل

عسل آویشن یک عسل تک گیاه است که زنبورها بخش اصلی شهد آن را از گل های آویشن جمع آوری می کنند.

تک گیاه بودن به این معنی نیست که زنبور فقط و فقط روی یک گیاه می نشیند؛ ممکن است مقدار کمی شهد گیاهان دیگر منطقه هم وارد کندو شود.

بعنوان مثال در بعضی مراتع گیاهانی مثل گل گندم بوته ای، گون، مریم گلی بنفش یا پونه سا همزمان با آویشن گل میدهند.

به همین دلیل ممکن است مقدار کمی از شهد آنها هم وارد عسل شود اما همچنان منبع اصلی و شهد غالب برای زنبور همان گل آویشن است.

تولید عسل آویشن بیشتر در مراتع کوهستانی انجام میشود؛ جایی که تراکم بوته های آویشن بالا باشد و در زمان گلدهی، رطوبت کافی و دمای معتدل به شهددهی بهتر گل ها کمک کند.

• دامنه های جنوبی دماوند، دشت لار، پلور، طالقان و الموت از مناطق شناخته شده برای برداشت این عسل هستند.
• در مقیاس گسترده تر، عسل آویشن در ارتفاعات و مناطق کوهستانی خراسان شمالی، مازندران، سمنان، تهران، البرز، قزوین، زنجان، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و بخش هایی از کردستان هم قابل تولید است.
• دامنه های دماوند، سهند و سبلان نیز به دلیل ارتفاع، پوشش گیاهی و شرایط آب و هوایی مناسب، از مناطق مهم رویش آویشن و زنبورداری به شمار می روند.

البته مقدار برداشت این عسل در همه سال ها یکسان نیست.

اگر زمان گلدهی آویشن با هوای سرد، بارندگی زیاد یا روزهای ابری همراه شود، شهددهی گیاه کمتر می شود.

در نتیجه زنبوردار هم عسل آویشن کمتری برداشت میکند و حتی ممکن است غالبیت شهد آویشن در ترکیب با شهد دیگر گیاهان منطقه پایین تر بیاید.

در مقابل سال هایی که میزان رطوبت و دمای هوا مناسب باشد، شرایط برای تولید عسل تک گیاه آویشن بسیار بهتر خواهد بود.

آویشن چه گیاهی است؟

آویشن با نام علمی .Thymus sp و نام انگلیسی Thyme یکی از اعضای خوش بوی خانواده نعنا است.

در بعضی مناطق ایران آن را با نام هایی مثل حاشا، آوشن، صعترالحمیر، آزربه، اشمه کوهی، کهلیک اوتی، زعتر و زدوه هم میشناسند.

این گیاه چندساله معمولا به شکل بوته های کوتاه و پرپشت رشد میکند و ارتفاع بیشتر گونه های آن کمتر از ۵۰ سانتی متر است.

این بوته ها به شکل های متفاوتی رشد میکنند؛ بعضی از آن ها کاملاً صاف و ایستاده قد میکشند، اما بعضی دیگر روی زمین پهن میشوند و میخزند، یا اینکه حالتی خمیده و تپه مانند به خود میگیرند.

اگر به ساقه آویشن دست بزنید، حس میکنید که معمولا چهارگوش و کمی زبر است.

در خیلی از انواع این گیاه، روی ساقه با کرک های ریزی پوشیده شده است.

گل های آویشن بسته به گونه صورتی، سفید، قرمز، بنفش یا ارغوانی رنگ هستند، این گل ها میتوانند نر، ماده و یا نر-ماده، یعنی دارای هر دو اندام نر و ماده بصورت همزمان باشند.

این گل ها برای زنبورعسل اهمیت زیادی دارند؛ چون آویشن برای تولید بذر معمولا به انتقال گرده بین گل ها نیاز دارد و زنبورها از گرده افشان های مهم آن هستند.

تاکنون در ایران ۱۸ گونه آویشن شناسایی شده است.

این گیاه بیشتر در دامنه های کوهستانی، میان شکاف سنگ ها و مناطق نیمه خشک رشد می کند و در بسیاری از زیستگاه های آن، بارندگی سالانه حداقل حدود ۴۰۰ میلی متر است.

از گونه های مهم آویشن در ایران میتوان به این موارد اشاره کرد:

• آویشن ایرانی: بیشتر در استان زنجان و منطقه ای به نام علم کندی پیدا می شود.
• آویشن دنایی: در مناطق شمال غرب، غرب، مرکز و جنوب کشورمان می روید.
• آویشن آناتولی: در شمال، غرب، مرکز و شرق ایران رشد میکند.
• آویشن ترکمنی: در استان های گلستان، خراسان و سمنان دیده میشود.
• آویشن کرک آلود: در مناطق شمال، شمال غرب، غرب و مرکز کشور می روید.
• آویشن کرمانی: در ارتفاعات مرکزی منطقه ایرانی-تورانی، از جمله مناطق کوهستانی کرمان رشد میکند.
• آویشن آذربایجانی: در مناطق شمال غرب کشور پیدا می شود.
• تیموس کوتچیانوس: این گونه خاص نیز در بخش هایی از شمال، شمال غرب، غرب و مرکز ایران رویش دارد.

گلدهی آویشن و اهمیت آن برای زنبورعسل

آویشن یکی از گیاهان بسیار ارزشمند برای زنبورداری است و زنبور عسل علاقه شدیدی به شهد آن دارد.

علت اصلی این اهمیت، شهد با کیفیت گل های آویشن است.

زنبورهای عسل در کنار شهد آویشن، گرده گل آن را نیز جمع آوری میکنند اما در مقایسه با شهد علاقه کمتری به جمع آوری گرده گل آویشن دارند.

گلدهی گونه های مختلف آویشن معمولا از اواخر اردیبهشت شروع می شود و تا اواسط مرداد ادامه دارد.

کمترین میزان گلدهی در اردیبهشت ماه بوده، اوج شکوفایی و گلدهی این گیاه خرداد و تیرماه است، در مرداد نیز احتمال اینکه گل های آویشن را ببینید بسیار زیاد است.

در واقع به همین دلیل است که بخش مهمی از کار و فعالیت زنبورها روی گل های آویشن در ماه های گرم سال اتفاق می افتد.

شهد آویشن از نظر میزان شیرینی و قند هم بسیار قابل توجه است

قند کل شهد گل های این گیاه بین ۶۵ تا ۷۸ درصد گزارش شده و بخش اصلی آن را فروکتوز و گلوکز تشکیل می دهند.

البته باید بدانید که مقدار و کیفیت این شهد همیشه ثابت نیست. در واقع در همه مناطق و در همه سال ها نمیتوان انتظار یک شهد یکسان را داشت.

کیفیت و مقدار شهد آویشن به عوامل مختلفی بستگی دارد. این عوامل شامل نوع و گونه گیاه آویشن، ارتفاع منطقه از سطح دریا، نوع خاک و شرایط آب و هوایی میشود.

بارندگی مناسب در بهار، دمای معتدل و رطوبت کافی تاثیر مستقیم در شهددهی بیشتر و بهتر آویشن دارند.

در مقابل، سرد شدن هوا، بارندگی زیاد یا روزهای ابری پشت سرم هم در زمان گلدهی باعث کاهش شهد میشوند.

به همین دلیل است که حتی اگر کندو ها در یک مرتع ثابت باشند، باز هم مقدار عسل آویشن قابل برداشت ممکن است از سالی به سال دیگر تفاوت قابل توجهی داشته باشد.

اما به طور معمول عملکرد تولید عسل در مراتع طبیعی آویشن؛ بسته به تراکم گیاه و شرایط منطقه، حدود ۱۰ تا ۳۰ کیلوگرم در هکتار گزارش شده است.

ویژگی های ظاهری عسل آویشن اصل

رنگ عسل آویشن

عسل آویشن معمولا رنگی کهربایی دارد و در نمونه های اصیل ایرانی، ته رنگ قرمز عقیقی در آن دیده میشود.

رنگ عسل آویشن اصل معمولا بعد از رس بستن به سمت کرم مایل به قهوه ای تغییر کند.

شدت رنگ عسل آویشن میتواند با توجه به منطقه برداشت، شرایط آب و هوایی و ترکیب شهدها کمی متفاوت باشد، اما نهایتا رنگ گرم و کهربایی یکی از ویژگی های ظاهری شناخته شده این عسل است.

عطر عسل آویشن

عطر عسل آویشن قوی میباشد و ترکیبات معطر گیاه آویشن مانند تیمول و کارواکرول، در ایجاد این رایحه خاص نقش دارند.

رایحه آن حالت گیاهی و معطر دارد و معمولا بعد از باز کردن ظرف به راحتی احساس میشود.

در نمونه هایی با غالبیت بالای شهد آویشن، این بو آن قدر مشخص است که زنبورداران و کارشناسان باتجربه می توانند آن را با ارزیابی حسی و بوییدن تشخیص دهند.

در مناطق مرتفع، خشک و کوهستانی، ترکیبات معطر موجود در شهد آویشن غلظت بیشتری پیدا میکنند و به همین دلیل عسل این مناطق عطر و طعم گرم و گیراتری دارد.

البته برای مصرف کنندگان باید این نکته مهم را یادآور شد که نباید توقع داشته باشید که پس از بازکردن ظرف عسل آویشن، عطر آن فضا را پُر کند.

عطر ذکر شده در مقایسه با دیگر عسل ها میباشد. چرا که عطر و بوی زیاد میتواند نشانه هایی از دستکاری عسل بدهد.

طعم عسل آویشن اصل

عسل آویشن طعمی شیرین، گرم و نسبتا قوی دارد.

یکی از ویژگی های جالب این عسل، ماندگاری مزه آن است؛ پس از چشیدن و مزه مزه کردن، طعم آن تا مدتی در دهان باقی می ماند.

در برخی از انواع عسل های آویشن ممکن است در کنار شیرینی دلپذیر آن، متوجه تندی یا تلخی بسیار ملایمی شوید.

بافت عسل آویشن

عسل آویشن در زمان برداشت معمولا بافت نسبتا غلیظ و سنگینی دارد، و در نهایت بعد از برداشت به شکل مایع مصرف میشود، اما با گذشت زمان ممکن است به مرور رس ببندد و بافت آن غلیظ تر و بلوری شود.

عسل آویشن شکرک می زند؟

بله، عسل آویشن میتواند به طور طبیعی شکرک بزند یا به اصطلاح رس ببندد.

یعنی عسل از حالت مایع خارج شده و حالتی سفت شبیه به کره پیدا میکند.

تحقیقات بر عسل آویشن نشان میدهد که سرعت رس بستن یا تبلور این عسل، در حد متوسط است.

یعنی این عسل نه مانند عسل آفتابگردان آن قدر سریع شکرک میزند که فورا سفت شود، و نه میتوان انتظار داشت که مانند عسل اقاقیا برای مدت طولانی مایع باقی بماند.

دلیل اصلی شکرک زدن عسل، ترکیب قندهای طبیعی موجود در آن است.

هرچه مقدار گلوکز نسبت به فروکتوز و آب عسل بیشتر باشد، شرایط برای تشکیل بلورهای عسل مناسب تر میشود.

در نمونه های بررسی شده عسل آویشن آهوتا، نسبت فروکتوز به گلوکز بین ۱.۱۸ تا ۱.۲۹ بوده که با سرعت متوسط تبلور این عسل مطابقت دارد.

اما زمان دقیق شکرک زدن آن ثابت نیست.

چراکه موارد مختلفی مانند مقدار آب و قندهای عسل، دمای محل نگهداری و حتی وجود ذرات بسیار ریزی مثل گرده گل در داخل عسل که تشکیل بلورها از اطراف آنها شروع میشود، میتوانند این زمان را تغییر دهند.

به همین دلیل نمیتوان برای همه عسل های آویشن عدد ثابتی مثل چند ماه یا یک سال تعیین کرد.

در نهایت، خیالتان کاملاً راحت باشد؛ رس بستن عسل آویشن به هیچ وجه نشانه اضافه شدن شکر یا تقلبی بودن عسل نیست.

این اتفاق فقط یک تغییر کاملاً طبیعی در ساختار عسل است.

نتایج آزمایش عسل آویشن آهوتا

برای بررسی دقیق تر شما عزیزان قبل از خرید عسل آویشن، دو نمونه عسل آویشن کوهی و عسل آویشن اعلا آهوتا در آزمایشگاه تخصصی عسل از نظر ترکیب قندی، HMF، فعالیت آنزیمی و پلی فنل آنالیز شدند.

برگه آزمایش عسل آویشن اعلا

برگه آزمایش عسل آویشن کوهی

در هر دو نمونه، ساکارز پایین، قندهای احیاکننده بالا و HMF کمتر از ۴۰ میلی گرم در کیلوگرم اندازه گیری شده است.

در عسل آویشن اعلا، ساکارز ۱.۵ درصد و HMF فقط ۳.۸۳ میلی گرم در کیلوگرم بوده و نسبت فروکتوز به گلوکز نیز به ۱.۳۷ رسیده است.

در عسل آویشن کوهی نیز ساکارز ۲.۱ درصد و HMF ۲۷.۹ میلی گرم در کیلوگرم ثبت شده است.

این نتایج مربوط به نمونه عسل های آزمایش شده آهوتا هستند و نباید به عنوان عدد ثابت برای تمام عسل های آویشن در نظر گرفته شوند.

تشخیص عسل آویشن اصل

تشخیص عسل آویشن اصل از طریق رنگ، عطر، غلظت یا شکرک زدن آن به هیچ وجه امکان پذیر نیست.

این ویژگی ها فقط میتوانند سرنخ هایی از کیفیت باشند، اما بررسی دقیق نیاز به آزمایش عسل و ارزیابی منشا گیاهی آن دارد.

برای شناخت بهتر مشخصات واقعی عسل آویشن، پژوهشی که توسط محققان ایرانی انجام شده بود را بررسی کردیم.

این تحقیق در سال ۱۴۰۰ بر روی ۱۰ نمونه از عسل های آویشن برداشت شده از زنبورستان های رشته کوه البرز انجام شد.

در این آزمایش چند شاخص مهم نیز بر اساس استانداردهای ملی ایران و دستورالعمل های بین المللی کدکس در آزمایشگاه اندازه گیری شد.

در این بررسی ساکارز، پرولین و فعالیت دیاستازی نمونه‌ها با معیارهای استاندارد مطابقت داشت و تنها در دو نمونه مقدار HMF از حد مجاز بالاتر بود.

ساکارز یا همان قند طبیعی یکی معیار های است که برای سنجش کیفیت عسل در آزمایشگاه بررسی میشود.

ساکارز عسل آویشن، معمولا پایین است، حتی در برخی نمونه های این عسل مقادیر کمتر از ۲ درصد هم برای این معیار گزارش شده است.

پرولین هم یک نوع اسید آمینه طبیعی است که در عسل وجود دارد. از مقدار پرولین میتوان فهمید که عسل چقدر رسیده و باکیفیت است.

عسل آویشن معمولا پرولین بالایی دارد و در نمونه های مرغوب، مقادیر حدود ۶۰۰ تا ۱۲۰۰ میلی گرم در کیلوگرم نیز گزارش شده است.

دیاستاز نام یکی از آنزیم های مفید موجود در عسل است.

فعالیت خوب و بالای آنزیم دیاستاز در کنار سایر فاکتورها، نشان دهنده ی کیفیت عسل و شرایط نگهداری مناسب آن است.

عسل آویشن در بین عسل های طبیعی معمولا دیاستاز فعالی دارد.

HMF یا هیدروکسی متیل فورفورال ماده ای است که با گذشت زمان و به خصوص در اثر گرما در عسل افزایش پیدا میکند.

عسل آویشن به دلیل اسیدی بودن و مقدار بالای قند فروکتوز، میتواند HMF را سریع تر از بعضی عسل ها مثل عسل کنار و عسل عناب تولید کند.

در نتیجه ممکن است در طول چند ماه، مقدار این ماده حتی از ۴۰ میلی گرم در کیلوگرم هم عبور کند. به همین دلیل روش درست نگهداری عسل آویشن اهمیت زیادی دارد.

با این تفاسیر HMF یکی از نشانه های بسیار مهم برای تشخیص تازگی عسل و مناسب بودن شرایط نگهداری آن است.

طبع عسل آویشن اصل

طبع عسل آویشن در طب سنتی بسیار گرم و خشک شناخته میشود.

به این معنا که میزان گرمی و خشکی آن نسبتا بالا بوده و برای افرادی با مزاج سرد و تر مناسب است؛ مخصوصا کسانی که معمولا با احساس سردی، رطوبت بدن، نفخ یا سنگینی و بی حالی روبرو هستند.

از طرف دیگر، کسانی که مزاجشان گرم و خشک است یا به اصطلاح طبع صفراوی دارند، بهتر است در خوردن عسل آویشن زیاده روی نکنند.

طب سنتی به این افراد پیشنهاد میکند که مقدار کمتری از این عسل نوش جان کنند، اگر هم نیاز به مصرف آن داشتند بهتر است عسل را همراه با یک مصلح بخورند.

متخصصین طب سنتی بر این عقیده اند که ترکیب عسل آویشن با آب ولرم، یا چکاندن کمی آب لیموترش تازه در آن، میتواند گرمی عسل را متعادل کند.

گرم بودن طبع عسل آویشن یکی از دلایلی است که در طب سنتی از آن برای مشکلاتی مثل سرفه، سرماخوردگی، نفخ و ضعف گوارش استفاده می شود.

گرده گل آویشن

زنبورها وقتی روی گل های آویشن می نشینند، علاوه بر شهد شیرین درون گل، مقداری گرده گل هم جمع آوری میکنند.

اما اهمیت اصلی این گیاه برای زنبوردارها به شهد آن برمی گردد، چرا که مقدار گرده ای که زنبورها از آویشن برمی دارند، معمولا کم تا متوسط است.

رنگ گرده گل آویشن میتواند بسیار متنوع باشد و از سفید و کرم تا قهوه ای روشن دیده میشود.

جالب است بدانید که این گرده ها فوق العاده مقوی هستند، در بررسی های دقیق علمی، مقدار پروتئین گرده گل آویشن چیزی حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد گزارش شده است.

به همین خاطر، یک غذای بسیار عالی و باکیفیت برای تغذیه خود زنبورها به حساب می آید.

در گرده آویشن، مواد طبیعی خاصی به نام های تیمول و کارواکرول وجود دارد، این ها همان موادی هستند که عطر بی نظیر و خاصیت درمانی آویشن از آن ها سرچشمه می گیرد.

این ترکیبات طبیعی، خاصیت ضدباکتری، ضدقارچ و آنتی اکسیدانی دارند.

به همین دلیل، وجود این مواد برای حفظ سلامت کلنی و خانواده زنبورها بسیار مهم است.

تأثیر این مواد به قدری است که حتی برخی تحقیقات نشان داده اند می توانند خطر ابتلای زنبورها را به بیماری های خاصی مثل لوک اروپایی که یک بیماری عفونی مخصوص زنبور عسل است به میزان قابل توجهی کاهش دهند.

بره موم و عسلک آویشن

برخلاف بعضی از گیاهان، آویشن منبع شناخته شده ای برای تولید بره موم یا عسلک نیست.

بنابراین، محصول اصلی و ارزشمندی که زنبور از این گیاه به دست می آورد، همان عسل طبیعی و خالصی است و به مقدار کمتری هم گرده گل آن توسط زنبورها جمع آوری میشود.

روش و مقدار مصرف عسل آویشن

برای عسل آویشن عددی به عنوان دوز درمانی روزانه تعیین نشده است.

به همین دلیل برای بزرگسالان مصرف حدود ۳ قاشق غذاخوری در طول روز به عنوان مقدار متعادل در نظر گرفته می شود.

بنابراین بهتر است عسل آویشن را به عنوان بخشی از رژیم غذایی در نظر گرفت و در مصرف آن زیاده روی نکرد.

افرادی که دیابت، دیابت بارداری یا محدودیت دریافت قند دارند باید مقدار عسل را نیز جزو قند و کربوهیدرات روزانه خود حساب کنند.

مضرات عسل آویشن و احتیاط ها

عسل آویشن برای بیشتر افراد بزرگسال، در حد مصرف روزانه و غذایی کاملاً بی خطر است. اما از نگاه پزشکی، چند گروه از افراد هستند که باید در مصرف عسل احتیاط کنند یا مقدار آن را محدود نگه دارند.

این هشدارها مختص عسل آویشن نیست و به طبیعی بودن عسل یا نوع گیاه آن هیچ ارتباطی ندارد. بر اساس اصول تغذیه ای برای مصرف هر نوع عسل توصیه می شود.

عسل آویشن برای کودکان زیر یک سال

مصرف هر نوع عسلی، از جمله عسل آویشن، برای کودکان زیر یک سال کاملا ممنوع است.

مصرف عسل ممکن است باعث بروز بیماری بوتولیسم نوزادان شود که یک بیماری نادر اما بسیار خطرناک و جدی است.

عسل آویشن برای افراد دیابتی

هر چند عسل آویشن آهوتا کاملا طبیعی و خام میباشد اما به معنای این نیست که افراد دیابتی میتوانند مانند افراد غیر دیابتی و به مقدار دلخواه از عسل آویشن استفاده کنند.

افراد مبتلا به دیابت باید در مصرف عسل احتیاط کنند و حتما آن را در محاسبه میزان کربوهیدرات و قند مجاز روزانه خود در نظر بگیرند.

جایگزین کردن شکر با عسل به این معنی نیست که قند از برنامه غذایی حذف شده است؛ بلکه عسل هم باید در چارچوب یک رژیم غذایی کنترل شده مصرف شود.

زنان مبتلا به دیابت بارداری

مصرف عسل در دوران بارداری به طور کلی ممنوعیتی ندارد.

اما برای افرادی که افزایش قند خون در دوران حاملگی را تجربه میکنند، کنترل قند خون اهمیت بسیار بالایی دارد.

مصرف این عسل در دوران بارداری باید محدود باشد و تحت نظر برنامه غذایی انجام گیرد.

حساسیت به عسل یا فرآورده های زنبورعسل

با وجود اینکه حساسیت به عسل چندان شایع نیست، اما در برخی افراد ممکن است واکنش های آلرژیک و حساسیت زا ایجاد کند.

این واکنش ها معمولا به دلیل وجود مقادیر بسیار جزئی از دانه های گرده گل، پروتئین های گیاهی یا ترکیباتی که از خود زنبور در عسل باقی مانده، رخ میدهند.

نحوه نگهداری عسل آویشن

عسل آویشن را در یک ظرف دربسته، در محیط خشک و خنک و دور از نور مستقیم خورشید و وسایل گرمایشی نگهداری کنید.

کابینت های آشپزخانه معمولاً مکان مناسبی هستند؛ البته به این شرط که در نزدیکی اجاق گاز، شوفاژ یا مکان های بسیار گرم قرار نداشته باشند.

دلیل اهمیت دادن به دمای محیط، فقط برای جلوگیری از تغییر ظاهر عسل نیست. با بالا رفتن دما و طولانی شدن زمان نگهداری، هیدروکسی متیل فورفورال (HMF) در عسل بیشتر می شود.

علاوه بر این، در محیط گرم، بخشی از ترکیبات حساس و مفید عسل نیز دچار تغییر می شوند.

یک پژوهش ایرانی، عسل آویشن را همراه عسل گون، کنار و مرکبات به مدت ۶ ماه در دماهای ۴، ۲۳، ۳۰ و ۳۷ درجه سانتی گراد نگهداری و بررسی کرد.

نتیجه این پژوهش نشان داد که هرچه زمان طولانی تر و دمای محیط بیشتر شود، مقدار ماده اچ ام اف افزایش می یابد.

همچنین، رنگ عسل و ترکیبات فنولی آن هم دچار تغییر شدند.

بر این اساس، نگهداری طولانی مدت عسل آویشن در محیط های گرم، مخصوصا در فصل تابستان یا در کنار وسایل گرمایشی، اصلا انتخاب مناسبی نیست.

ظرف مناسب برای عسل آویشن

ظرفی که عسل در آن نگهداری می شود باید کاملاً تمیز، خشک و دارای درب محکم باشد.

ظرف شیشه ای گزینه بسیار خوبی برای نگهداری طولانی مدت است.

با این حال، مهم ترین اصل این است که جنس ظرف از موادی باشد که برای نگهداری مواد غذایی مناسب هستند و درب آن نیز به خوبی بسته شود تا هوا نفوذ نکند.

هنگام استفاده از عسل، بهتر است همیشه از یک قاشق کاملاً تمیز و خشک استفاده شود.

اگر آب یا رطوبت اضافی وارد ظرف عسل شود، می تواند شرایط نگهداری آن را خراب کند.

این موضوع به خصوص زمانی اهمیت دارد که خود عسل از ابتدا رطوبت بالایی داشته باشد.

آیا عسل آویشن را در یخچال بگذاریم؟

برای نگهداری معمول خانگی، قرار دادن عسل آویشن در یخچال ضروری نیست.

سرمای یخچال عسل را غلیظ و سفت میکند و ممکن است وضعیت تبلور آن را هم تغییر دهد.

بنابراین اگر می خواهید عسل روان به راحتی قابل مصرف باشد، یک محیط خنک با دمای نسبتا ثابت انتخاب مناسب تری است.

البته اگر عسل در یخچال سفت شد یا رس بست و اصطلاحا شکرک زد، جای نگرانی نیست و این اتفاق به معنای خراب شدن عسل نمی باشد.

تغییر یافتن بافت و تشکیل بلورهای جامد در عسل، یک روند کاملا طبیعی است.

عسل آویشن بعد از باز شدن چقدر ماندگاری دارد؟

صرف باز شدن درب ظرف، باعث خراب شدن سریع عسل نمی شود.

اما به این شرط که پس از هربار مصرف، درب ظرف مجددا به طور کامل بسته شود و هیچ گونه آب یا آلودگی به داخل آن راه پیدا نکند.

عسل می تواند برای مدت بسیار طولانی سالم و قابل مصرف باقی بماند.

اما باید توجه داشت که قابل مصرف بودن به معنای حفظ کیفیت اولیه نیست.

با گذشت زمان، این احتمال وجود دارد که مقدار HMF عسل بالا برود، فعالیت آنزیم های مفید کمتر شود، رنگ عسل تغییر کند و همچنین عطر و طعم خاص آن آرام آرام عوض شود.

بنابراین، برای بهره مندی کامل از تمام خواص مفید عسل آویشن، بهترین کار این است که در محیطی خنک و دور از نور و گرما نگهداری شود و تا حد امکان، از نگهداری بسیار طولانی مدت آن پرهیز گردد.